• Google Bookmarks
  • Twitter
  • Facebook
  • Digg

Χειρουργική Ημερήσιας Νοσηλείας

Πρωκτού

 Πρωκτού

Εισαγωγικά


Ο ορθοπρωκτικός σωλήνας αποτελεί το τελευταίο τμήμα του εντέρου, έχει μήκος 3 ως 4εκ και παρουσιάζει μια πληθώρα παθήσεων.

Τα πιο συχνά και σημαντικά συμπτώματα που προκαλούν οι παθήσεις του πρωκτού είναι: η αιμορραγία, ο κνησμός, ο πόνος, η παρουσία οζιδίου και η διαρροή εντερικού περιεχομένου.

Επίσης, παθήσεις του πρωκτού επηρεάζουν τη συχνότητα των κενώσεων και έτσι μπορεί να παρατηρηθεί δυσκοιλιότητα ή διάρροια. 

Η εξέταση της περιοχής περιλαμβάνει την επισκόπηση, την ψηλάφηση του εσωτερικού του πρωκτού με τον δείκτη της άκρας χειρός, την ενδοσκόπηση (πρωκτοσκόπηση ή σιγμοειδοσκόπηση).

Μερικές φορές η επισταμένη διερεύνηση της περιοχής είναι εξαιρετικά επώδυνη. Σ' αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να είναι αναγκαία η εξέταση υπό αναισθησία.

Ως απεικονιστικές εξετάσεις χρησιμοποιούνται το υπερηχογράφημα ( ενδοαυλικό), η μαγνητική ή αξονική τομογραφία της πυέλου και η συριγγογραφία, αν είναι απαραίτητη.

Επίσης, καμιά φορά, χρησιμοποιούνται και μικροβιολογικές εξετάσεις ιδίως για τον έλεγχο της ύπαρξης ή όχι παρασίτων.

Τις εξετάσεις συμπληρώνει η διερεύνηση της λειτουργικότητας του πρωκτικού σωλήνα, ιδιαίτερα όταν υπάρχει πρόβλημα συγκράτησης του εντερικού περιεχομένου (ακράτεια).


Αιμορροΐδες

Αιμορροϊδες προκαλούνται από τη διάταση του πλέγματος των αιμορροϊδικών φλεβών οι οποίες είναι άφθονες εκτεταμένες στην περιοχή του πρωκτικού σωλήνα.

Οι αιμορροϊδες μπορεί να είναι διογκωμένες σε διάφορο βαθμό.

Διακρίνουμε ,1ου βαθμού αιμορροϊδοπάθεια (εσωτερικές αιμορροϊδες) με κύριο σύμπτωμα την αιμορραγία. 

2ου βαθμού αιμορροϊδοπάθεια που χαρακτηρίζεται από πρόπτωση των αιμορροϊδων κατά την αφόδευση και αυτόματη επαναφορά τους ενώ μπορεί να υπάρχει ή όχι αιμορραγία.

3ου βαθμού είναι αυτές που προπίπτουν και χρειάζονται βοήθεια για να ταχθούν και μπορεί να υπάρχει αίμα ή να μην υπάρχει αιμορραγία.

Τα συμπτώματα όπως αναφέρθηκε προηγουμένως είναι η αιμορραγία, η ακράτεια, ο κνησμός, η διόγκωση, ο  πόνος και προβλήματα εντερικής λειτουργίας.

Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει συντηρικά μέτρα όπως είναι η καθησύχαση του ασθενούς, η ρύθμιση της λειτουργίας του εντέρου και η εφαρμογή τοπικών αλοιφών ή υποθέτων.

Η χειρουργική αντιμετώπιση των αιμορροϊδων μπορεί να γίνει στην ημερήσια νοσηλεία και περιλαμβάνει τις εξής μεθόδους:

Σκληροθεραπεία. Αφορά κυρίως του 1ου βαθμού αιμορροϊδες και με αυτήν ενέεται ένα διάλυμμα φαινόλης σε αραχιδέλαιο στην περιοχή που ξεκινάνε οι αιμορροϊδικές φλέβες. Με αυτόν τον τρόπο φλεγμαίνουν οι φλέβες, θρομβώνονται και δεν ξαναφουσκώνουν. Μπορεί να χρειασθεί να επαναληφθεί η ένεση της σκληρυντικής ουσίας.

Υπέρυθρη φωτοπηξία. Και αυτή η μέθοδος είναι παρόμοια με την σκληροθεραπεία, έχει δηλαδή τον ίδιο στόχο, αλλά χρησιμοποιεί με υπέρυθρη ακτινοβολία για να δημιουργήσει το έγκαυμα και την αντίδραση στην αρχή των αιμορροϊδικών φλεβών.

Η άλλη μέθοδος είναι η απολίνωση με τη χρήση ελαστικών δακτυλίων. Αυτή είναι μία μέθοδος που χρησιμοποιείται για τη 2ου βαθμού αιμορροϊδοπάθεια και σε αυτήν «αναρροφάται» κάποιο μέρος του βλεννογόνου που περιέχει και τις φλέβες και τοποθετείται ένας ελαστικός δακτύλιος στη βάση αυτουνού του κομματιού που έχει τραβηχτεί με αποτέλεσμα να νεκρωθεί και να φύγει, να πέσουν και οι φλέβες και ο περισσευάμενος βλεννογόνος.

Μπορεί να συμβεί ως επιπλοκή αιμορραγία.

Κρυοθεραπεία. Είναι μία τεχνική που χρησιμοποιεί υγρό άζωτο στους 180 βαθμούς με στόχο τη θρόμβωση των αγγείων  έχει ένδειξη σε 2ου βαθμού αιμορροϊδοπάθεια.

Υπάρχει κίνδυνος ακράτειας αν ψυχθεί ο έσω σφυγκτήρας.

Διαστολή του δακτυλίου: Ηταν μία μέθοδος που χρησιμοποιούταν παλιά πολύ περισσότερο και απαιτεί και βαθιά αναισθησία. Διαστέλλεται ο μυς, ο σφιγκτήρας που πρωκτικού σωλήνα και έτσι εγκλείεται ένας παράγοντας που είναι η αυξημένη τάση του, είναι όμως μια μέθοδος βάρβαρη και έχει εγκαταλειφθεί.

Πλάγια μερική έσω σφιγκτηρεκτομή: Είναι μία τεχνική με τον ίδιο στόχο όπως η διαστολή του δακτυλίου απλά γίνεται πιο οργανωμένα με τομή και με πλήρη έλεγχο πόσο κομμάτι του σφιγκτήρα θα πειραχθεί.

Η αιμορροϊδεκτομή είναι η πιο συχνή θεραπεία για τις προπίπτουσες αιμορροϊδες και υπάρχουν διάφορες τεχνικές:

α) Απολίνωση της βάσης της αιμορροϊδος και εξαίρεση του πλεονάζοντος ιστού,

β) Κλειστή αιμορροϊδεκτομή όπου μετά την εκτομή βλεννογόνου και δέρματος κλείνεται με ράμματα το τραύμα και 

γ) υποβλεννογόνια όπου οι διογκωμένες αιμορροϊδες εκτέμονται κάτω απ’το περίβλημά τους και κλείνει η βλάβη όπως και στη κλειστή μέθοδο.

Στόχος όλων των μεθόδων είναι να αφαιρέσουν όσο περισσότερα πλεονάζοντα αγγεία είναι δυνατόν.

Ένα από τα προβλήματα της επέμβασης είναι ο πόνος, ο μετεγχειρητικός γεγονός που μπορεί να οδηγήσει και σε δυσκοιλιότητα.

Γι’αυτό χρησιμοποιούνται ισχυρά αναλγητικά και δίνονται διάφορα ηπακτικά.

Μηχανική αιμορροϊδεκτομή: Μπορεί να χρησιμοποιηθούν ειδικά εργαλεία για να εκταμεί ο περισσευάμενος βλεννογόνος και να διαταμούν οι φλέβες.

Επιπλοκές.

Δερματικά ράκη και πρωκτικοί πολύποδες. Αυτοί ως γνωστόν συνυπάρχουν με τις αιμορροϊδες και απαιτείται εκτομή τους και απολίνωσή τους.

Θρόμβωση: Οι αιμορροϊδες μπορεί να υποστούν θρόμβωση και να είναι μία κατάσταση όπου έχει έντονο πόνο και δυσφορία.

Κλινικά διακρίνονται γιατί φαίνονται από την κυανώδη απόχρωση και το οίδημα που έχουν εξωτερικές αιμορροϊδες.

Η κρίση αυτή ανιμετωπίζεται με τοπικά επιθέματα πάγου, χορήγηση αναλγητικών και ηπακτικών  και αν υπάρχουν πολλά, έντονα ενοχλήματα, κατάκλιση.

Χρειάζεται τρεις ημέρες περίπου για να υφεθεί ο οξεία φάση.

Η ταχύτερη δυνατή ανακούφιση από τον πόνο επιτυγχάνεται με τη χειρουργική εκτομή της θρομβωμένης μάζας υπό τοπική αναισθησία.

Αυτό όμως δεν προλαμβάνει την τοπική υποτροπή στο μέλλον.

Μπορεί επίσης να γίνει επείγουσα αιμορροϊδεκτομή.


Περιπρωκτικό αιμάτωμα

Είναι η κατάσταση η γνωστή και ως θρομβωμένη εξωτερική αιμορροϊδα και δεν έχει σχέση με τις γνωστές αιμορροϊδες.

Πρήξιμο που μοιάζει με μικρό υποκύανο οζίδιο πολύ ευαίσθητο στην ψηλάφηση.

Μπορεί να αντιμετωπισθεί με συντηρητική αγωγή. Εάν ο πόνος είναι έντονος το αιμάτωμα αντιμετωπίζεται με βαθιά τομή υπό γενική αναισθησία και προσοχή στην αιμορραγία.


Ραγάδες 

Οι ραγάδες είναι μικρά εξαιρετικά επώδυνα έλκη στο δέρμα και το μεταβατικό επιθήλιο του πρωκτικού σωλήνα. Μοιάζει με τις σχισμές των χειλιών, όταν αυτό καμιά φορά γίνεται έντονο και μπορεί να πονάει.

Η αιτιολογία δεν είναι πλήρως διευκρινισμένη αν και φαίνεται ότι η δυσκοιλιότητα είναι ένας προδιαθεσικός παράγοντας.

Κλινικά συμπτώματα είναι ο εξαιρετικά έντονος πόνος κατά την αφόδευση, ο οποίος διατηρείται για ένα χρονικό διάστημα μετά από αυτήν, η δυσκοιλιότητα, η αιμορραγία η οποία δεν είναι μεγάλη. Μπορεί να υπάρχει  αποβολή μικρής ποσότητας πύου.

Ο γιατρός διακρίνει τη ραγάδα ως ένα σχίσιμο στην περιοχή που έχει άλλοτε άλλη μεγαλύτερη ένταση στα χείλη.

Η θεραπεία: Οξεία ραγάδα: Ανταποκρίνεται καλά στην τοπική αναισθητική γέλη (1% ξυλοκαϊνη) πριν από την αφόδευση και στην χορήγηση ηπακτικών.

Εχουν δοκιμασθεί διάφορες ουσίες για να λυθεί ο σπασμός του σφιγκτήρα που συνυπάρχει αλλά γενικότερα η προσπάθεια συντηρητικής θεραπείας έχει περιορισμένη αποτελεσματικότητα.

Χρόνια ραγάδα: Οι χρόνιες ραγάδες έχουν ανάγκη από ……..

Χειρουργική επέμβαση:  Η χειρουργική επέμβαση που προτιμάται στην περίπτωση των ραγάδων είναι η διατομή του έσω σφιγκτήρα .

Η επιπλοκή που είναι η πιο επικίνδυνη είναι να υπάρξει ακράτεια.


Απόστημα - Συρίγγιο

Προκύπτουν από λοίμωξη της περιοχής.

Τα συρίγγια είναι η επικοινωνία αποστηματικής κοιλότητας με το δέρμα. Με άλλα λόγια τα συρίγγια είναι πόροι ( μικροί σωλήνες) που ενώνουν μία κοιλότητα με πύον με την εξωτερική επιφάνεια του σώματος ( το δέρμα) ή αν είναι εσωτερικά με μία άλλη κοιλότητα (π.χ. έντερο, κύστη)

Διακρίνονται σε συρίγγια ενδοσφιγκτηριακά, διασφιγκτηριακά ή περισφιγκτηριακά, 

έξω σφιγκτηριακά και επιδερμικά.

Συμπτώματα είναι πόνος στην περιοχή γύρω από τον πρωκτό, δυσκολία στη αφόδευση και στα συρίγγια ο πόνος είναι λιγότερα έντονος.

Θεραπεία.

Αποστήματα. Τα αντιβιοτικά δεν διαπερνούν την κάψα του αποστήματος. Ένα οξύ απόστημα απαιτεί χειρουργική παροχέτευση. Στην οξεία φάση δεν επιχειρείται διαγνωστική θεραπευτική προσπέλαση ενός συριγγίου παρότι μπορεί να συνυπάρχει με ένα απόστημα.

Συρίγγια.

Η πλειοψηφία των επιφανειακών και ενδοσφιγκτηριακών συριγγίων είναι απλή στην αντιμετώπισή τους.

Τα υπόλοιπα (δια- και υποσφιγκτηριακά) είναι πολύ πιο δύσκολα και απαιτούν εξειδικευμένη φροντίδα.

Η αγωγή είναι παρατεταμένη και χρειάζεται προσοχή να μην υπάρξει κάκωση του σφιγκτήρα.

Μία μέθοδος είναι μια λεπτή ελαστική ταινία, τοποθετείται μέσα στο συραγγώδη πόρο και προοδευτικά αυτή η ταινία συσφίγγεται ώστε να καταστρέψει τον πόρο ενώ ταυτόχρονα επιτρέπει τη διατομή και επανασυγκόληση του σφιγκτήρος ώστε αυτός να μη διαταραχεί.

Άλλη για επιφανειακά συρίγγια θεραπεία είναι η διατομή του πόρου αλλά πρέπει να είναι έξω από τον σφιγκτήρα ή να μην θυσιάζει πολύ μεγάλο μέρος του.


Οξυτενή κονδυλώματα ( Περιπρωκτικά θηλώματα).

Είναι αποτέλεσμα λοίμωξης από τον ανθρώπινο ιό την θηλωμάτων (HPV) ο οποίος συχνά μεταδίδεται με την σεξουαλική επαφή και στα δύο φύλα. Η κατάσταση είναι αρκετά συχνή σε ασθενείς με HIV λοίμωξη.

Τα οξυτενή κονδυλώματα αντιμετωπίζονται με χειρουργική εξαίρεση, διαθερμία ή Laser.


Άλλες παθήσεις

Άλλες παθήσεις όπως το ο κερατοακάνθωμα και νόσος του Bowen, οι βασικοκυτταρικοί και οι μικροί σε μέγεθος ακανθοκυτταρικοί όγκοι αντιμετωπίζονται με τοπική εκτομή.




Add this to your website
 

Οδηγός Επεμβάσεων

Δέρματος - Μαλ. μορίων
Κεφαλής - Τραχήλου
Θώρακος
Άνω άκρων
Κοιλίας
Κάτω άκρων
Γυναικολογικές
Ουρολογικές
Οφθαλμολογικές
Επεμβ. διαγν. εξετάσεις
Αντιμετώπισης πόνου

Μοναδες Ημ. Νοσηλειας

Μονάδες Ημερήσιας Νοσηλείας τηλ Διευθυνση

Μονάδες Ημερήσιας Νοσηλείας τηλ Διευθυνση

Περισσότερα...